Over Kijkduin
meer informatie over de leukste badplaats van het Noordelijk halfrond.

VONDST VAN DE MAAND

De Jutterskeet van strandjutter ome Jan

08 juli 2017: Zand

Wat is het lekker om met je voeten door het zand van Kijkduin te lopen en daarna neer te strijken op het strand. Dat hemelse gevoel, met het geluid van de meeuwen en de zee op de achtergrond, valt niet te beschrijven. Voeg daar nog een drankje aan toe en je waant je in een tropisch paradijs. Maar het zand heeft ook een mindere kant.

Wat te doen als de felle zon het zand zo opwarmt dat er nauwelijks meer op te lopen is? En wat te doen als heel Kijkduin onder het zand zit na een klein zomerstormpje? De strandtenten weten daar wel raad mee.

De vakantiewerkers worden opgeroepen en gaan met scheppen en bezems aan de slag. De shovels worden gehuurd en de aannemer van het strand verschijnt met professionele apparatuur om het zand te verwijderen. Na deze meerdaagse klus worden als laatste de ramen gezeemd en kan men weer badgasten ontvangen en verwennen.

In Kijkduin heeft men genoeg zand en zeker nadat een “stuifliefhebber” bedacht om wat plantjes weg te halen om de duinen lekker te laten stuiven. Dat was om de konijntjes en de duinhagedis te behagen. Het gevolg is dat een aantal lieden bijna wekelijks aan het werk moeten om de paden en wildroosters van het zand te ontdoen. De aanleg van de zandmotor zorgde ervoor dat nog meer zand op het strand belandde.

Mijn naam als strandjutter zou in de toekomst weleens kunnen veranderen in zandjutter. Mijn grootste zorg is de angst voor de nog aan te leggen ondergrondse parkeergarage. Waar laten we die enorme berg zand die uit de bouwput gaat komen? Laten we de komende jaren maar hopen dat het niet te vaak gaat waaien want een woestijn kunnen wij op Kijkduin niet gebruiken.

De weblog van Ome Jan

Vondst van de Maand: de blog van ome Jan

Mijn naam is Jan van der Veer en mijn leven heeft altijd in her teken van strand en zand gestaan. Het begon met een schepje en het werd later de Jutterskeet van Ome Jan in Kijkduin. Als kind fietste mijn moeder met mij op het kinderzitje naar het strand. Dat was een gevaarlijk tocht, zeker toen de schep op een dag tussen de spaken belandde. Op het strand was het elke keer een feest. Daar genoten wij van de warme boterhammen met pindakaas en de lauwe limonadesiroop. Met de schep werden aan de zee de mooiste bouwwerken gemaakt. Het doel was het beschermen van de kust tegen de opkomende vloed. Elke dag weer verloren wij de strijd tegen het water maar bij elk volgend bezoek ondernamen wij een nieuwe poging.

Deze gelukkige jaren werden gevolgd door de middelbare school. Het enige dat mij daar boeide was de schelpendoos, die een verplicht onderdeel was bij de lessen biologie. Op mijn eindexamen scoorde ik een tien voor het onderdeel verhalend opstel. Het onderwerp ging over een man die zand verzamelde en uiteindelijk omkwam onder de berg zand in zijn tuin. Zand is nog steeds het onderwerp op Kijkduin. De natuurbeschermers maken zich zorgen over de verstoorde duinopbouw. Strandtent houders gaan de strijd aan met de wind en het opgestoven zand. Ja en sommige sombere lieden hebben geen geloof in de zandmotor. Ik geniet van elke dag zand en neem op de koop toe dat ook thuis het in grote hoeveelheden aanwezig is. Als ik maar niet gearresteerd word voor kleine stroperij, het is immers verboden om zand uit het gebied mee te nemen. Elke maand zal ik in mijn blog “de vangst van de maand” de verhalen vertellen over strand en zand. 

 

Voorgaande blogs van Ome Jan:

12/06/2017: De paden op...

11/04/2017: Het Stille Strand

17/10/2016: Oktober

26/07/2016: Verlenging Pieter Pauluspad

13/06/2016: Altijd wat te vinden

07/05/2016: Stoperij

21/04/2016: Vondst van de Maand