Over Kijkduin
meer informatie over de leukste badplaats van het Noordelijk halfrond.

VONDST VAN DE MAAND

De Jutterskeet van strandjutter ome Jan

12 juni 2017: De Paden Op...

Als strandjutter observeer ik die wandelaars graag ais ik in mijn luie stoel van de zon geniet. De “echte” wandelaars herken je aan de korte broek met grote zakken. De stevige kuiten worden ondersteund door schoenen die over de enkel vallen. Om hun heupen is veelal een trui geknoopt en ze zijn voorzien van een rugzak, waar de proviand in zit. Deze mensen zal je niet vaak op een terrasje aantreffen. In de duinen zoeken ze een bankje op en gaan daar genieten van al het lekkers dat ze meezeulen. Vaak zijn deze professionals niet alleen maar lopen ze in een klein groepje.

Je hebt ook “alleenlopers” die gewoon een dagelijks traject lopen om te genieten van de natuur. Uiteraard hebben we ook een grote groep “hondenlopers” die elke dag de hond uit laten. Deze groep heeft een onregelmatig tempo omdat de hond hier en daar de paaltjes van een luchtje moet voorzien.

De grappigste lopers om te zien zijn de “Nordic Walkers”. Vaak zie ik ze, met aan het hoofd een strenge leidster, die de bevelen aan ze geeft. Ze doen ook echt aan een warming-up en staan dan in een cirkel om warm te draaien. Het lijken soms wel mislukte circusartiesten maar de “walkers” nemen deze oefeningen zeer serieus. Kortom in de duinen van Kijkduin is heel wat te zien en zeg nou eerlijk wat kan je in het gebied lekker lopen.

De weblog van Ome Jan

Vondst van de Maand: de blog van ome Jan

Mijn naam is Jan van der Veer en mijn leven heeft altijd in her teken van strand en zand gestaan. Het begon met een schepje en het werd later de Jutterskeet van Ome Jan in Kijkduin. Als kind fietste mijn moeder met mij op het kinderzitje naar het strand. Dat was een gevaarlijk tocht, zeker toen de schep op een dag tussen de spaken belandde. Op het strand was het elke keer een feest. Daar genoten wij van de warme boterhammen met pindakaas en de lauwe limonadesiroop. Met de schep werden aan de zee de mooiste bouwwerken gemaakt. Het doel was het beschermen van de kust tegen de opkomende vloed. Elke dag weer verloren wij de strijd tegen het water maar bij elk volgend bezoek ondernamen wij een nieuwe poging.

Deze gelukkige jaren werden gevolgd door de middelbare school. Het enige dat mij daar boeide was de schelpendoos, die een verplicht onderdeel was bij de lessen biologie. Op mijn eindexamen scoorde ik een tien voor het onderdeel verhalend opstel. Het onderwerp ging over een man die zand verzamelde en uiteindelijk omkwam onder de berg zand in zijn tuin. Zand is nog steeds het onderwerp op Kijkduin. De natuurbeschermers maken zich zorgen over de verstoorde duinopbouw. Strandtent houders gaan de strijd aan met de wind en het opgestoven zand. Ja en sommige sombere lieden hebben geen geloof in de zandmotor. Ik geniet van elke dag zand en neem op de koop toe dat ook thuis het in grote hoeveelheden aanwezig is. Als ik maar niet gearresteerd word voor kleine stroperij, het is immers verboden om zand uit het gebied mee te nemen. Elke maand zal ik in mijn blog “de vangst van de maand” de verhalen vertellen over strand en zand. 

 

Voorgaande blogs van Ome Jan:

11/04/2017: Het Stille Strand

17/10/2016: Oktober

26/07/2016: Verlenging Pieter Pauluspad

13/06/2016: Altijd wat te vinden

07/05/2016: Stoperij

21/04/2016: Vondst van de Maand